Workload Control is een gecentraliseerde methode voor het beheer van WIP (Work-In-Process) voor productieomgevingen met een grote verscheidenheid aan producten en kleine productievolumes. Het biedt een consistent kader voor het vrijgeven van orders, waarbij rekening wordt gehouden met de WIP van elk team of elke werkplek.
In de productie is het van belang om niet te veel orders tegelijk vrij te geven, aangezien er anders een buitensporige hoeveelheid werk in uitvoering (WIP) op de werkvloer kan ontstaan. Aan de andere kant kan het vrijgeven van te weinig orders ertoe leiden dat werkstations stil komen te staan. Daarom is er behoefte aan een aanpak waarmee het juiste aantal orders wordt vrijgegeven en een evenwicht wordt gevonden tussen doorvoer en WIP. Dit is precies waar Workload Control om draait. Workload Control helpt u de valkuil te vermijden waarbij u orders vrijgeeft louter om ervoor te zorgen dat iedereen bezig is. Wanneer Workload Control effectief wordt geïmplementeerd, zal het de doorvoer en output maximaliseren en tegelijkertijd de WIP onder controle houden.
De onderstaande afbeelding illustreert het achterliggende idee. Boven een bepaalde drempel leidt de ordervrijgave niet tot een verdere toename van de productie. Er bestaat dus een ‘optimale WIP’ die de productie maximaliseert en tegelijkertijd de doorlooptijd zo kort mogelijk houdt (volgens de wet van Little is de doorlooptijd gelijk aan de WIP gedeeld door de doorvoer).
WIP versus output (bron: PLANVAR).
Workload Control is een concept dat in 2009 door Land, Thürer & Stevenson is ontwikkeld. Er zijn talrijke wetenschappelijke artikelen over dit onderwerp geschreven, waarin variaties op hetzelfde concept worden geïntroduceerd en prestatieresultaten worden gepresenteerd, meestal op basis van simulaties. In grote lijnen werkt Workload Control als volgt:
De afbeelding aan de linkerkant geeft de (genormaliseerde) werkbelasting voor elk team weer, op basis van orders die al zijn vrijgegeven. De beoogde maximale werkbelasting wordt de werkbelastingsnorm genoemd. Stel nu dat we overwegen een extra order vrij te geven, waarvan de werkbelasting in het midden wordt weergegeven. Deze nieuwe opdracht vereist capaciteit van de teams A, C en D, maar loopt niet via team B. De afbeelding aan de rechterkant toont het effect als we deze opdracht zouden vrijgeven: de werkbelasting van zowel team A als team C zou de werkbelastingsnorm overschrijden, dus kunnen we overwegen om eerst andere opdrachten vrij te geven, waardoor de werkbelasting voor elk team effectief wordt beperkt.
Kortom, voor het instellen van Workload Control heb je de volgende componenten nodig:
- Werkbelastingsnorm: een streefhoeveelheid werk voor elk team, bijvoorbeeld 2 werkdagen. Indien het team groter is, of indien de werkplek uit meer machines bestaat, zal de werkbelastingsnorm voor dat team of die werkplek hoger zijn.
- Huidige werkbelasting: voor elk team is de huidige werkbelasting de cumulatieve genormaliseerde werkbelasting van alle opdrachten die zijn vrijgegeven en nog door dat team moeten worden verwerkt. Deze is niet alleen gebaseerd op de opdrachten die zich op dat moment in de buffer van dat werkstation bevinden, maar ook op alle vrijgegeven opdrachten die nog onderweg zijn naar dat werkstation. Wanneer een team het werk voor een opdracht heeft voltooid, wordt de werkbelasting van die opdracht afgetrokken van de werkbelasting van het team. „Genormaliseerd” betekent dat er een wegingsfactor wordt toegepast: hoe verder het team zich in de reeks van bewerkingen bevindt, hoe lager de wegingsfactor.
- Vrijgavealgoritme: bij het bepalen welke orders naar de werkvloer moeten worden vrijgegeven, controleert het algoritme voor werkbelastingbeheer of het vrijgeven van een specifieke order de werkbelasting van één of meer teams boven de norm voor werkbelasting zal doen uitkomen. Het idee is om die orders vrij te geven waarbij de werkbelasting van elk team onder of rond de norm blijft, en zo de werkbelasting over de teams heen in evenwicht te houden.
Werkbelastingsregeling kan op analoge wijze worden geïmplementeerd, maar een digitaal alternatief is eenvoudiger.
In 24Flow wordt Workload Control gebruikt in combinatie met het beheer van de order pool. De order pool is een gerangschikte lijst van orders die moeten worden vrijgegeven, waaruit planners of teamleiders orders selecteren voor de werkvloer. Typische criteria waarmee rekening wordt gehouden, zijn de prioriteit van de order, de geplande startdatum, de leverdatum van de order en de beschikbaarheid van onderdelen.
Workload Control vormt een mooie aanvulling op de order pool: het voegt de WIP van elk team toe als een extra criterium bij de beslissing over de ordervrijgave. Bekijk de onderstaande video om te zien hoe Workload Control in 24Flow in de praktijk werkt.
Ontdek hoe Workload Control de WIP op uw werkvloer onder controle houdt.
